است كه هركدام شهر جداگانه‌اى به حساب مىآيد . الف - بغلان كهنه كه در سال 1973 م ، 70 دربند دكان داشته است . ب - بغلان نو . در 4 كيلومترى بغلان قديم واقع شده كه در آن مركز ادارى ولايت قرار گرفته است . و داراى 600 دربند دكان و يك شفاخانهء 50 تخت خوابى و دو مكتب متوسطه بوده است . ج - بغلان صنعتى . به سمت جنوب بغلان به فاصلهء 8 كيلومترى واقع شده و در آن 340 دربند دكان ، يك مدرسه ابتدائى و يك مكتب متوسطه و يك شفاخانه وجود داشته است . 2 - شهر پل خمرى . در 21 كيلومترى جنوب بغلان صنعتى واقع شده است . جادهء كابل - مزارشريف ، كابل - قندوز از اين شهر مىگذرد . پل خمرى را از نگاه ارتباط زمينى مىتوان با قم در ايران مقايسه كرد ، زيرا ارتباط كل ولايات شمال كشور از طريق پل خمرى با كابل صورت مىگيرد . لذا از ديرزمان اين شهر مورد توجه دولتهاى گذشته بوده است ، به اندازه‌اى كه در كتاب جغرافيايى شهرى افغانستان ، طبق سند شهردارى منطقه ، جمعيت و تركيب آن را چنين نوشته‌اند : جمعيت شهر در سال 1973 به 20000 تن مىرسيده است كه 40 درصد تاجيك ، 30 درصد پشتون ، 20 درصد هزاره و 5 درصد آن ازبك و تركمن بوده‌اند . كارگران و متخصصان كارخانه‌ها بيشتر تاجيكها و هزاره‌ها بودند . فابريكه سمنت دهانه غورى و معادن زغال‌سنگ كركر و دودكش و فابريكهء قند بغلان بر اهميت آن شهر افزوده است . در سال 1973 پل خمرى 2 مكتب متوسطه و سه شفاخانه با 90 تخت خواب و 7 داكتر داشته است . 3 - دهانهء غورى . در سال 1973 م ، 170 دربند دكان و 8 سراى داشته است . 4 - نهرين . داراى 300 دربند دكان ، 10 سراى و 9 نفر داكتر بوده است .